Οι ειδήσεις που έρχονται από τον δυτικό Ειρηνικό μας σφίγγουν την καρδιά. Το φορτηγό πλοίο "Mariana", υπό αμερικανική σημαία, αγνοείται από το απόγευμα της Τετάρτης. Το πλοίο «καταπίθηκε» κυριολεκτικά από τον Υπερτυφώνα Sinlaku, έναν «δαίμονα» με ανέμους που ξεπερνούσαν τα 280 χλμ/ώρα (175 mph).

Το Χρονικό της Καταστροφής
Το πλοίο εκτελούσε δρομολόγια στο τρίγωνο Γκουάμ – Τινιάν – Σαϊπάν. Στις 11 Απριλίου, ο καπετάνιος επιχείρησε μια κίνηση απελπισίας: άλλαξε πορεία βορειότερα για να βγει έξω από την τροχιά του τυφώνα. Όμως, η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Ενώ το βαπόρι πάλευε με τα θηριώδη κύματα ανατολικά του Σαϊπάν που έφταναν σε ύψος και τα 13 μέτρα, παρουσιάστηκε μηχανική βλάβη στον δεξιό κύριο κινητήρα. Σε τέτοιες συνθήκες, η απώλεια ισχύος είναι θανατική καταδίκη. Το πλοίο έμεινε ακυβέρνητο, έρμαιο στις διαθέσεις του Sinlaku. Η επικοινωνία χάθηκε, το σήμα του AIS έσβησε και από τότε επικρατεί απόλυτη σιωπή.
Η Σκληρή Αλήθεια του Μηχανοστασίου
Δυστυχώς από ότι φάνηκε το μηχανοστάσιο δεν ήταν έτοιμο να αντέξει το 110% της καταπόνησης σε μια κακοκαιρία, καθώς αρκετές βίδες, αντλίες και άλλα εξαρτήματα δεν ήταν σε άριστη κατάσταση, και γι'αυτό το φορτηγό πλοίο αφέθηκε στην τύχη του μπροστά σε έναν ισχυρό τυφώνα.
Οι ναυτικοί θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν αρκεί μόνο η πρόγνωση καιρού, αλλά το παν είναι και η σωστή αξιοπλοΐα, γιατί αν η μηχανή σε προδώσει μέσα στον τυφώνα, το πλοίο γίνεται ένα κομμάτι σίδερο που ο ωκεανός με τα έντονα καιρικά φαινόμενα μπορούν να εξαφανίσουν χωρίς καμία επιστροφή.
Οι Έρευνες
Το Κέντρο Συντονισμού της Χονολουλού κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες, αλλά ο καιρός ήταν τόσο εχθρικός, που αεροσκάφη αναγκάζονταν να γυρίσουν πίσω λόγω των ανέμων. Οι ελπίδες για το πλήρωμα λιγοστεύουν κάθε λεπτό που περνάει. Ο Ειρηνικός είναι αχανής και, όταν αποφασίζει να «κρατήσει» κάτι, σπάνια το επιστρέφει.
Η θάλασσα και η φύση απαιτούν σεβασμό. Όποιος δεν τις σέβεται και παραμελεί τη συντήρηση και την ασφάλεια για χάρη του κέρδους ή της ευκολίας, γίνεται άξιος της μοίρας του, ενώ ταυτόχρονα παρασύρει και ψυχές που δεν έφταιγαν σε τίποτα.
Οι σκέψεις μας είναι στους ναυτικούς που αγνοούνται. Μακάρι να γίνει ένα θαύμα, αν και η λογική του ναυτικού μας λέει το αντίθετο...





































