Δροσοπηγή Φλώρινας

Η Δροσοπηγή, παλαιότερα γνωστή ως Μπελκαμένη, είναι χωριό του Δήμου Φλώρινας, στην Ελλάδα. Από το 1999 έως και το 2010 η Δροσοπηγή υπαγόταν στο Δήμο Περάσματος, τώρα πια όμως αυτός έχει ενσωματωθεί στο Δήμο Φλώρινας. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και αριθμεί μόνιμο πληθυσμό 153 καταγεγραμμένων κατοίκων. Οι κάτοικοι είναι κυρίως οικοδόμοι, κτηνοτρόφοι και δασεργάτες. Απέχει 13 χιλιόμετρα από τη Φλώρινα και είναι χτισμένο επάνω στο επαρχιακό δρόμο που ενώνει την Φλώρινα με την Καστοριά μέσω της ορεινής διάβασης του Βιτσίου. Το φυσικό περιβάλλον είναι ιδιαίτερα πλούσιο. Από την περιοχή περνά ο Δροσοπηγιώτικος ποταμός που πηγάζει από το Βίτσι, εκβάλλει στον ποταμό Αξιό και έχει τρεις παραποτάμους. Ο ποταμός διατηρεί και πληθυσμό πέστροφας ενώ παρόχθια υπάρχουν οξιές και βελανιδιές. Το χωριό δημιουργήθηκε το 1844 από μεγάλο τμήμα των κατοίκων του χωριού Πληκάτι Ιωαννίνων, οι οποίοι αγόρασαν, σχεδίασαν και δημιούργησαν το νέο χωριό. Η απώτερη καταγωγή των κατοίκων είναι από την Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου η οποία όταν καταστράφηκε το 1769 από τους Τουρκαλβανούς αριθμούσε 30.000 κατοίκους.[1]. Οι κάτοικοι διακρίθηκαν στο Μακεδονικό Αγώνα με κυριότερο οπλαρχηγό το Νικόλαο Μάνο. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πραγματοποιήθηκε την 25η Μαρτίου του 1944 στη Δροσοπηγή η περιφερειακή συνδιάσκεψη του ΕΑΜ Φλώρινας, με την παρουσία περίπου 500 αντιπροσώπων και ανταρτών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Στις 3 Απριλίου του ίδιου έτους τα γερμανικά στρατεύματα πυρπόλησαν το χωριό και επιπλέον σκότωσαν δύο κατοίκους ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν την προηγούμενη μέρα σε συμπλοκή με αντάρτες