Επιμέλεια : Φραγκούλη Μαρία
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature, έχει προκαλέσει αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ των επιστημόνων, καθώς επανεξετάζει τον γρίφο για την υπερθέρμανση του πλανήτη που συνέβη κατά την Ολόκαινο Εποχή η οποία ξεκίνησε πριν από περίπου 11.700 χρόνια. Η συγκεκριμένη μελέτη μέσα από μοντέλα προσομοίωσης προσπάθησε να αξιολογήσει έαν είχε προηγηθεί πριν από την σημερινή υπερθέρμανση του πλανήτη ένα παρόμοιο γεγονός πριν από χιλιετίες στην Γη όπου δεν θα μπορούσε να συμβάλλει ο ανθρωπογενής παράγοντας.
Μέσα λοιπόν από παλαιογεωλογικές μελέτες διαπιστώθηκε ότι κατά την Ολόκαινο Εποχή υπήρξε μία εντυπωσιακή άνοδος της θερμοκρασίας ως επακόλουθο της φυσικής κλιματικής μεταβλητότητας, καταλήγοντας οι επιστήμονες ότι η παγκόσμια θερμοκρασία ανέβηκε κατά 0,8 βαθμούς κελσίου στο μέσο της Ολόκαινου Εποχής. Σύμφωνα με την μελέτη, το κλίμα εκείνη την περίοδο δεν είχε μεγάλες διαφορές από αυτό που συμβαίνει σήμερα, αν και θα έλεγε κανείς ότι ήταν έως ένα βαθμό θερμότερο, ειδικά το διάστημα από τον 10ο έως τον 14ο αιώνα μ.Χ που είναι γνωστό ως Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος, ενώ αν πάμε ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι η τήξη των πάγων προκάλεσε παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά περίπου 35 μέτρα πριν από το ξεκίνημα της Ολόκαινου Εποχής.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν προκαλέσει αντικρουόμενα συμπεράσματα στην επιστημονική κοινότητα, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί έντονη συζήτηση μεταξύ των ειδικών. Γιατί από την στιγμή που η παγκόσμια θερμοκρασία στον πλανήτη έχει πλέον αυξηθεί κατά 1 βαθμό από τα τέλη του 19ου αιώνα και σύμφωνα με τις προβλέψεις θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο στο άμεσο μέλλον ως επακόλουθο του ανθρωπογενούς παράγοντα, τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έρχονται σε πλήρη αντίθεση, αφού το ίδιο γεγονός συνέβη πριν από την βιομηχανοποίηση των κοινωνιών και σε μία εποχή που η επιβίωση των ανθρώπων εξαρτιόταν από την γεωργία.
Παρά ταύτα, χρειάζονται περισσότερες αναλύσεις προκειμένου να βγούν πιο ασφαλή συμπεράσματα λένε οι επιστήμονες. Ένα από αυτά για παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η ανίχνευση των διακυμάνσεων στα στρώματα πάγου στην Ανταρκτική, η συμμετοχή των αερίων του θερμοκηπίου αλλά και η στάθμη της θάλασσας κατά το δεύτερο μισό της Ολόκαινου Εποχής, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τελικά το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη έχει επαναληφθεί και στο παρελθόν. Πάντως, τα δεδομένα είναι εντυπωσιακά και αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής και ίσως να βοηθήσουν σημαντικά στην κατανόηση του φαινομένου, ώστε να βγεί ένα ασφαλές συμπέρασμα στο κατά πόσο έχει συμβάλλει τελικά η φυσική κλιματική μεταβλητότητα στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
